W wieku 88 lat zmarł prof. Marek Podhajski – teoretyk muzyki, muzykolog i pedagog, przez wiele lat związany z Akademią Muzyczną w Gdańsku. Uczelnia podkreśliła, że był „wielką osobowością świata nauki”.
Marek Podhajski urodził się 7 kwietnia 1938 r. w Nowogródku. Ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej (1955–1958) oraz na Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie, gdzie studiował teorię muzyki i kompozycję (1957–1966). W 1961 r. uzyskał dyplom magistra teorii muzyki z najwyższym odznaczeniem, a w 1966 r. dyplom z kompozycji. W 1972 r. obronił doktorat nauk humanistycznych w zakresie teorii muzyki w PWSM w Warszawie, a w 1993 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie historii i muzykologii na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1983 r. otrzymał tytuł profesora sztuki muzycznej, nadany przez Radę Państwa.
Karierę zawodową rozpoczął w 1958 r. w Bydgoszczy jako nauczyciel teorii muzyki. W latach 1961–2018 był związany z PWSM w Sopocie (obecnie Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku), przechodząc kolejne szczeble kariery: od asystenta, przez docenta, do profesora nadzwyczajnego. Pełnił funkcje dziekana Wydziału Wychowania Muzycznego (1972–1975) i Wydziału Kompozycji i Teorii Muzyki (1975–1978), kierownika Katedry Kompozycji i Teorii Muzyki (1972–1978) oraz prorektora ds. naukowych (1982–1984).
W 1972 r. zainicjował powołanie wydawnictwa uczelni, a w drugiej połowie lat 70. był założycielem Międzywydziałowego Instytutu Teorii Muzyki i jego pierwszym dyrektorem; w 1985 r. instytut przekształcono w Instytut Teorii Muzyki. W latach 1972–1990 kierował całokształtem prac naukowych gdańskiej uczelni. Od 1974 r. inicjował i organizował międzynarodowe sesje naukowe poświęcone m.in. muzyce fortepianowej, organowej, marynistyce w muzyce oraz muzyce narodów Europy Środkowo-Wschodniej.
Równolegle pracował w szkołach pedagogicznych w Olsztynie (1976–1979) i Słupsku (1979–1989). Od 1994 r. był profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, a od 1998 r. pracował tam na etacie naukowo-badawczym. W latach 1990–2005 przebywał w Akureyri w Islandii, prowadząc działalność naukowo-dydaktyczną i współorganizując w 1992 r. I Festiwal Islandzkiej Muzyki Fortepianowej. Od 2005 r. kierował Zakładem Analizy i Interpretacji Dzieła Muzycznego w Instytucie Teorii Muzyki.
Był członkiem m.in. International Musicological Society, Związku Kompozytorów Polskich, Gdańskiego Towarzystwa Naukowego oraz licznych międzynarodowych organizacji.
Za swoją działalność otrzymał liczne odznaczenia, w tym Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz nagrody Ministra Kultury i Sztuki. Otrzymał również wyróżnienia międzynarodowe, m.in. nominację do tytułu „International Man of the Year 1991/92”. W 2007 r. został laureatem Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska „Splendor Gedanensis” za książkę „Kompozytorzy polscy 1918–2000”.(PAP)
pm/ dki/
Fundacja PAP zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: naukawpolsce.pl, a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - naukawpolsce.pl. Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów wideo.
