Promieniowanie ultrafioletowe już w krótkim czasie niszczy DNA kijanek. Może to być jedna z przyczyn zmniejszania się populacji żab na świecie.
Naukowcy z University of Qeensland (Australia) na łamach magazynu „Journal of Experimental Biology” ostrzegają przed nieznanym wcześniej zagrożeniem dla populacji żab. Jak odkryli, krótka ekspozycja na intensywne promieniowanie UV B znacznie bardziej uszkadza DNA kijanek niż długotrwałe działanie tych promieni o mniejszym natężeniu.
UV B to promieniowanie, które wywołuje poparzenia słoneczne u ludzi.
– Odkryliśmy, że to nie tylko całkowita ilość promieniowania UVB, ale także intensywność, z jaką było ono dostarczane, miała znaczenie dla przeciążenia mechanizmów naprawczych komórek. U kijanek pozostawały uszkodzenia DNA – informuje Niclas Lundsgaard z University of Qeensland.
– To taki rodzaj uszkodzeń, który może wpływać na ich wzrost, zdolność do przeobrażenia się w żaby, a nawet je zabić. Odkrycie ma duże znaczenie, ponieważ staramy się zrozumieć, jaki wpływ na populacje żab mają zmiany środowiskowe, takie jak ocieplający się klimat, zmiany zachmurzenia i utrata siedlisk – dodaje.
Badacz i jego zespół przeprowadzili eksperymenty z dwiema grupami żab australijskich (Limnodynastes peronii).
Jedną grupę poddawano krótkotrwałej ekspozycji na promieniowanie UV o intensywności typowej dla promieni słonecznych w południe, a na drugą grupę oddziaływano o połowę słabszym promieniowaniem, ale dwukrotnie dłużej.
Sumarycznie więc wszystkie zwierzęta otrzymały taką samą dawkę promieniowania.
– Tradycyjnie zakładano, że skoro kijanki otrzymywały taką samą dawkę promieniowania, skutki również powinny być takie same. Zobaczyliśmy jednak, że ekspozycja o wysokiej intensywności była znacznie bardziej szkodliwa – podkreśla naukowiec.
Badacze twierdzą, że ultrafiolet może być jedną z przyczyn spadku liczebności populacji żab w różnych częściach świata.
Ponadto podobne procesy mogą szkodzić też innym gatunkom.
– Analiza molekularna wykazała, że ekspozycja o wysokiej intensywności powodowała trzykrotnie szybsze gromadzenie się uszkodzeń DNA, przy czym więcej uszkodzeń utrzymywało się do następnego dnia. Stwierdziliśmy też, że najmniejsze kijanki były najbardziej wrażliwe i miały więcej uszkodzeń DNA. Wiedza ta, zdobyta w odniesieniu do żab, rodzi pytania dotyczące innych zwierząt i jest obszarem wymagającym dalszych badań – dodaje.
Marek Matacz (PAP)
mat/ agt/
Fundacja PAP zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: naukawpolsce.pl, a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - naukawpolsce.pl. Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów wideo.
