Analizy pochówków pozwoliły belgijskim archeologom dokładniej odtworzyć życie społeczności, która zamieszkiwała rzymski fort w Oudenburgu u schyłku imperium rzymskiego. Okazało się, że miejscowa społeczność łączyła tradycje rzymskie i germańskie.
Wyniki badań nad późnorzymskimi cmentarzyskami w Oudenburgu, prowadzonych w latach 2021–2025, przez naukowców z Uniwersytetu Gandawskiego i flamandzkiej Agencji Dziedzictwa są obecnie prezentowane na wystawie w Muzeum Gallo-Rzymskim w Tongeren.
Oudenburg leży około 10 km od Ostendy. Od II do V wieku znajdował się tam duży rzymski fort, stanowiący element systemu obrony wybrzeża Morza Północnego. Ostatnie castellum (warownia) zostało opuszczone około 425 roku, wraz z wycofywaniem się rzymskich sił z północnej Galii.
Badacze wykorzystali nie tylko tradycyjną analizę znalezisk archeologicznych, lecz także badania szkieletów i izotopów zawartych w szkliwie zębów. Pozwoliło to zdobyć informacje dotyczące pochodzenia, zdrowia i życia ludzi pochowanych na cmentarzyskach otaczających fort.
W przypadku 150 osób udało się określić wiek: 130 z nich było dorosłych, a 20 to dzieci lub osoby młodociane. Spośród 64 osób, których płeć można było ustalić, około 70 proc. stanowili mężczyźni, a 30 proc. kobiety. Szczególnie interesująca okazała się zmiana zachodząca w czasie. W grobach z połowy IV wieku dominowali młodzi mężczyźni, natomiast na cmentarzyskach z końca IV i początku V wieku pojawia się więcej kobiet i dzieci. Zdaniem archeologów sugeruje to, że charakter społeczności zamieszkującej fort uległ zmianie.
Znaleziska wskazują jednocześnie na coraz silniejsze wpływy germańskie. Nie oznaczało to jednak prostego zerwania z kulturą rzymską. Do ostatniego okresu funkcjonowania fortu jego mieszkańcy zachowywali rzymskie zwyczaje pogrzebowe, a w grobach znaleziono m.in. charakterystyczne elementy wyposażenia i wyjątkowe zapinki płaszczy, kojarzone w źródłach ikonograficznych z wysokimi rangą przedstawicielami rzymskich elit.
Według badaczy ostatni mieszkańcy Oudenburga pokazują więc proces stopniowego przenikania się kultur rzymskiej i germańskiej w północnej Galii. Społeczności tego rodzaju znalazły się na pograniczu dwóch epok – kończącego się świata rzymskiego i rodzącego się wczesnego średniowiecza.
Wystawę „De laatste Romeinen in het fort van Oudenburg” („Ostatni Rzymianie w forcie Oudenburg”) można oglądać w Muzeum Gallo-Rzymskim w Tongeren do 8 listopada.
Patryk Kulpok (PAP)
pmk/ agt/
Fundacja PAP zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: naukawpolsce.pl, a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - naukawpolsce.pl. Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów wideo.
