Przekonywał studentów, że ich „super power” to potencjał do budowania technologii i realizowania marzeń.

- Przyszłość to technologia budowana tutaj. Przyszłość to wy, studenci. To wy będziecie budowali przyszłe rozwiązania technologiczne – mówił astronauta w wykładzie inauguracyjnym 1 października.

Jak wspomniał, jego doktorat miał charakter wdrożeniowy i obejmował tematykę technologii półprzewodnikowej jednej z największych firm europejskich. Zaznaczył też, że pracował w CERN nad Wielkim Zderzaczem Hadronów, co w efekcie zaprowadziło go na „najbardziej niesamowitą platformę naukowo-technologiczną, jaką zbudowała kiedykolwiek ludzkość” – na Międzynarodową Stację Kosmiczną.

- Misja IGNIS to jest dopiero początek. Misja nie zaczyna się w momencie startu i nie kończy się w momencie lądowania. Ta misja będzie miała wpływ na naszą przyszłość, na kadry, na technologie, na naszą autonomiczność i suwerenność. Największym rezultatem misji nie jest to, że jeden Polak miał szansę być i pracować na stacji kosmicznej. Największym rezultatem jest to, że Polska dołączyła do grona krajów najbardziej technologicznie rozwiniętych, wykonała z sukcesem misję kosmiczną, jest rozpoznana międzynarodowo jako kraj, który ma własny program kosmiczny, wliczając to najtrudniejsze zadania na orbicie – mówił dr inż. Uznański-Wiśniewski. Dodał, że dwa z 13 zrealizowanych przez niego eksperymentów były prowadzone przez naukowców WAT.

Astronauta i fizyk podkreślił, że jednym z ważnych efektów misji Ignis jest wzrost zainteresowania kierunkami kosmicznymi na polskich uczelniach technicznych – naukę na tych kierunkach podjęło prawie 4,5 tysiąca studentów w minionym roku. To m.in. kierunki prowadzone w WAT: lotnictwo i kosmonautyka, inżynieria kosmiczna i satelitarna oraz wojskowe rozpoznanie satelitarne i rozpoznanie obrazowe. - Te wszystkie kierunki będą dawały możliwości budowania naszej technologii w przyszłości właśnie tutaj, w Polsce – ocenił.

Jego zdaniem przyszłość eksploracji kosmosu wiąże się m.in. z planami budowy bazy księżycowej. - To systemy transportu, rakieta, to systemy zobrazowania powierzchni Księżyca; to systemy nawigacji, telekomunikacji, źródeł energii; to infrastruktura do przemieszczania, w tym łaziki księżycowe, które pozwolą ludziom albo autonomicznie, bezzałogowo eksplorować powierzchnię Księżyca. Mógłbym powiedzieć, że to pełna budowa infrastruktury krytycznej, zabezpieczania nieznanego terenu w trudnych warunkach. To ogromny program technologiczny i chyba największy program technologiczny naszej dekady – stwierdził astronauta.

- Gdzie będzie Polska w tych programach? Czy chcemy być pasażerami, czy chcemy współtworzyć tę technologię? Czy chcemy być jej dostawcami, czy klientami? To pytania również, które zadajemy dzisiaj w Polsce podczas światowego szczytu kosmicznego - mówił.

Dr Uznański-Wiśniewski zadał pytanie o miejsce Polski w Europejskich ambicjach związanych z inwestycjami w technologie kosmiczne – europejskiego łazika księżycowego, rakiet certyfikowanych do lotów załogowych i również kapsuł załogowych, a także komponentów do nich. 

- Polska nie powinna być tylko użytkownikiem technologii, powinna przede wszystkim być producentem i tutaj jest wasza rola, studentów, w budowaniu przyszłych technologii, nabywaniu kompetencji – powiedział Sławosz Uznański-Wiśniewski. - Najważniejsze jest, żeby nie stać biernie i nie przyglądać się temu, jak świat rozwija się obok, jakie mamy nowe możliwości – przekonywał.

Jego zdaniem wielką szansą dla Polski będzie otwarcie w Polsce centrum technologicznego Europejskiej Agencji Kosmicznej, pierwszego takiego centrum w Europie Środkowo-Wschodniej. - To pokazuje nasz potencjał, to pokazuje również chęć współpracy, inwestycji, budowy technologii razem. To szansa transferu technologii do nas, ale również szansa dla polskiego sektora po to, żeby tę technologię budować, komercjalizować i jednocześnie zapewniać nasz wkład – mówił dr inż. Uznański-Wiśniewski.

Studentom zaproponował swoje lekcje z misji kosmicznej. Po pierwsze: warto nauczyć się czuć komfortowo w sytuacji dyskomfortu. Po drugie, przyzwyczaić się do zmiany, która zawsze stwarza nowe możliwości. Po trzecie – znaleźć „swoje okno”, swój inspirujący widok. Dla astronauty tym oknem była Cupola - moduł obserwacyjny Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, z którego można ujrzeć Ziemię w całej okazałości.

Nauka w Polsce

kol/ bar/