Ekspert: wypalanie traw powoduje całkowite zniszczenie ekosystemu
Większa niż w ubiegłych latach liczba pożarów traw budzi niepokój strażaków i naukowców. Wypalanie nie jest skutecznym sposobem na usunięcie chwastów i użyźnienie gleby, a niszczy ekosystem i zagraża ludziom – alarmuje dr Grzegorz Jarnuszewski z Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego.
-
Eksperci: Wypalanie traw to "barbarzyński proceder" - niszczy środowisko i zatruwa powietrze
Wypalanie traw to "barbarzyński proceder": przyczynia się do obniżenia rolniczej oraz ekologicznej wartości gruntów, wpływa niekorzystnie na bioróżnorodność i skład botaniczny łąk. Jest też dodatkowym źródłem emisji gazów cieplarnianych i innych zanieczyszczeń, np. dioksyn, wpływając na stan powietrza w skali lokalnej - mówią w rozmowie z PAP eksperci z SGGW i Uniwersytetu Śląskiego.
-
W czasie suszy trawy reformują korzenie
Rośliny z rodziny traw – w tym także zboża – drastycznie zmieniają strukturę swoich korzeni podczas suszy, aby zachować dostęp do wody - informuje pismo „PNAS”.
Najpopularniejsze
-
"Pająkopodobny" koniec ogona żmii rogatej - ze strukturami niepodobnymi do niczego
-
Prof. Lichocka: Na liście Polaków nominowanych do Nobla z chemii brakuje Jana Czochralskiego
-
Tysiąc kości sprzed 240 mln lat. Miedary kryją największy na świecie zbiór szczątków tanystrofów
-
Na UKSW uroczysta inauguracja roku akademickiego z udziałem szefa MON
-
Eksperci: samotność w żałobie bywa dojmująca i długa
-
Naukowcy w „Science”: Europa zbyt często traci dobre pomysły między laboratorium a rynkiem
-
Holandia/ Archeolodzy odkryli ślady z czasów prehistorycznych pod kompleksem parlamentarnym w Hadze
-
Małpie wszczepiono wyhodowaną w laboratorium tkankę przysadki
-
Mózg ma centrum sterowania, które pomaga organizmowi reagować na zimno
-
Więcej snu REM i snu głębokiego wiąże się z niższym ryzykiem dziesiątek chorób
Proso pojawiło się w diecie mieszkańców ziem polskich wcześniej niż sądzono
Ślady spożywania prosa na terenie Polski pochodzą już z około 1600 r. p.n.e., czyli o ponad sto lat wcześniej, niż wskazywały wcześniejsze ustalenia. To odporne na suszę i szybko wegetujące zboże stopniowo włączali do diety przedstawiciele miejscowych społeczności z epoki brązu, a jego uprawa pozwoliła wykorzystywać rolniczo słabiej użytkowane dotąd tereny.
