Każdego roku miliardy ton cząstek pyłu mineralnego są unoszone przez wiatry z suchych, pozbawionych roślinności obszarów - i roznoszone po całej Ziemi, gdzie wpływają na procesy atmosferyczne i globalny klimat oraz osadzają pierwiastki podtrzymujące życie tysiące kilometrów od ich źródła. Po opadnięciu, cząstki pyłu mogą użyźniać ekosystemy morskie i lądowe, dostarczając makroelementów, takich jak fosfor, potas i magnez, a także mikroelementów, takich jak żelazo, mangan, miedź i nikiel. Większość badań nad nawożeniem pyłem koncentrowała się na ekosystemach morskich, gdzie epizodyczne opadnięcia pyłu dostarczają fosforu i mikroelementów, które w innym przypadku są rzadkie w wodzie morskiej. Ma to natychmiastowy wpływ na produktywność biologiczną.

Jak wykazały badania przeprowadzone przez izraelskich naukowców w regionie Morza Śródziemnego, ekspozycja z natury lekko kwaśnych liści roślin na pył (w tym przypadku rozpylany przez eksperymentatorów pył wulkaniczny) zwiększyła stężenie makro- i mikroelementów w tych roślinach.

Łącząc obserwacje terenowe z szacunkami dotyczącymi osadzania się pyłu i danymi dotyczącymi składników odżywczych w glebie z różnych regionów, badacze odkryli, że w przypadku dużego zapylenia powietrza dzienne ilości składników odżywczych pobierane przez liście mogą być równe lub wyższe niż te pochodzące z gleby. Z pyłu mogą uwalniać się na przykład fosfor i żelazo.

„Sugeruje to odejście od tradycyjnego, glebocentrycznego spojrzenia na pozyskiwanie składników odżywczych - w kierunku ścieżki mediowanej przez roślinność, w której korony roślin działają jak aktywny interfejs, wychwytujący i przetwarzający cząsteczki atmosferyczne” – powiedział Anton Lokshin z Uniwersytetu Ben-Guriona w Negewie (Izrael). - „W ekosystemach o ograniczonych zasobach składników odżywczych, ta oparta na liściach ścieżka żywieniowa może stanowić ważny, a obecnie pomijany wkład w odżywianie roślin i funkcjonowanie ekosystemów”.

Zdaniem autorów badania ścieżka absorpcji przez liście może zyskiwać na znaczeniu w miarę zmian emisji i transportu pyłu w wyniku przyszłych zmian klimatu i powinna być uwzględniana w modelach roślinności, składników odżywczych i obiegu węgla.

Badanie (DOI:10.1111/nph.71112) zostało przeprowadzone przez Antona Lokshina w laboratorium dr. Avnera Grossa we współpracy z dr. Danielem Palchanem (Uniwersytet Ariel), prof. Marcelo Sternbergiem (Uniwersytet w Tel Awiwie), Tomem Gorenem (Uniwersytet Bar Ilan) i Andre (Mahdi) Nakhavali z Międzynarodowego Instytutu Analizy Systemów Stosowanych (IIASA).

Paweł Wernicki (PAP)

pmw/ zan/