Zespół Jii Kwona i Chun Kee Chunga z Uniwersytetu Narodowego w Seulu (Korea Płd) sprawdzał, czy można odtworzyć melodię na podstawie aktywności mózgu osób wyobrażających sobie kontynuację utworu po wysłuchaniu kilku taktów.

W badaniu wzięło udział 10 pacjentów z padaczką (epilepsją), którym na powierzchniach mózgów umieszczono elektrody w celu monitorowania klinicznego. Uczestnicy cicho słuchali pierwszych taktów dziecięcych melodii, a następnie wyobrażali sobie melodie kolejnych taktów, po czym nucili wyobrażone melodie. Aktywność mózgu pacjentów niosła ze sobą informacje o względnych wysokościach dźwięku w wyobrażonych melodiach. Połączenie przewidywań wysokości dźwięku na przestrzeni czasu pozwoliło zespołowi badawczemu odtworzyć zmiany melodyczne, które odzwierciedlały strukturę wyobrażonych utworów.

„Stworzony przez nas model dekoduje względne klasy wysokości dźwięku – takie jak do, re, mi, fa, sol i la – a nie dokładne, absolutne wysokości dźwięku. Jest to przydatne, ponieważ ludzie często rozpoznają melodie na podstawie relacji między nutami, nawet gdy ta sama melodia jest grana w innej tonacji” – wyjaśnił Kwon.

Według autorów badania dostarcza ono dowodów, że sygnały mózgowe ujawniają wysokość dźwięków w wyobrażonych melodiach muzycznych. Odkrycie może stanowić inspirację do przyszłych prac nad dekodowaniem innych atrybutów muzycznych, takich jak tempo i dynamika, lub do zbadania, czy podobne podejścia mogą wykraczać poza znane piosenki dziecięce i obejmować bardziej złożoną muzykę.

Kwon ma nadzieję, że odkrycia te mogą ostatecznie pomóc w opracowaniu metod rekonstrukcji wyobrażonych melodii dla osób o niewielkim doświadczeniu muzycznym, a nawet dla populacji pacjentów – takich jak osoby ze stwardnieniem zanikowym bocznym – którzy nie potrafią wyrazić, co sobie wyobrażają.

Paweł Wernicki (PAP)

pmw/ agt/