W leczeniu poważniejszych oparzeń wykorzystuje się materiały syntetyczne i biosyntetyczne. W przypadku głębokich i rozległych oparzeń pomocny może być przeszczep skóry, szczególnie wtedy, gdy powstają trudno gojące się rany i owrzodzenia. Można pobrać fragment skóry z innego miejsca ciała, na przykład z uda lub pośladka.

Z badań przeprowadzonych przez Johna Lantisa z Icahn School Medicine w Mount Sinai w Nowym Jorku wynika, że w wielu przypadkach dobrym rozwiązaniem może być użycie opatrunku z rybiej skóry. Specjalista powołuje się na dane 471 pacjentów w ten sposób leczonych w 49 ośrodkach leczenia oparzeń w latach 2019-2025.

Przeciętna powierzchnia oparzeń skóry, nawet trzeciego stopnia, u tych osób wynosiła 13 proc. Dochodziło u nich do uszkodzeń naskórka i skóry właściwej. U niektórych pacjentów uszkodzenia były tak głębokie, że obejmowały też ścięgna, mięśnie i kości. Rybia skóra okazała się na tyle skuteczna, że skróciła pobyt chorych w szpitalu o 12 dni w porównaniu do opatrunków syntetycznych. Również powikłania zdarzały się dwukrotnie rzadziej.

Główny autor badania, John Lantis twierdzi, że rybia skóra zapewnia nie tylko zewnętrzną ochronę, lecz stymuluje również regenerację uszkodzonych tkanek. Jego zdaniem jest to zasługa zawartych w niej takich substancji, jak kolagen typu 1 oraz kwasy omega-3. Kolagen przyśpiesza odbudowę uszkodzonej skóry, z kolei kwasy omega-3 wykazują działanie przeciwzapalne, co chroni powstałą ranę przed infekcjami, które są najczęstszymi powikłaniami oparzeń.

„Rybia skóra pod mikroskopem przypomina ludzką skórę i być może dzięki temu podobanie działa” – twierdzi amerykański specjalista. Zaznacza, że przygotowanie rybiego opatrunku nie wymaga zbyt dużego preparowania skóry dorsza. (PAP)

zbw/ zan/