- Zawitała do nas nowa energia. Arktyka ukazuje swoje najpiękniejsze oblicze. Właśnie dla takich momentów najbardziej się tu przyjeżdża – ta biel okraszona promieniami słonecznymi, to jest coś cudownego – opowiadał PAP polarnik i hydrochemik.

Dodał, że teraz słońce świeci przez około sześć godzin, a z każdym dniem przybywa go o 20-30 minut.

Uczestnicy całorocznej, 48. Wyprawy Polarnej przebywają w Polskiej Stacji Polarnej Hornsund od czerwca ub. roku. Krzesimir Tomaszewski przyznał, że po tylu miesiącach – w tym 3,5 miesiącach nocy polarnej – on sam miał już myśli, że po powrocie do Polski czas na przerwę w wyprawach (na całorocznej jest drugi raz w ciągu ostatnich trzech lat). - Ale przyszła wiosna, „wszedł” ten najpiękniejszy moment, dla którego znów chciałoby się kiedyś tu wrócić – podkreślił.

Dodał, że to między innymi takie chwile powodują u polarników tzw. gorączkę polarną, czyli „chorobę” nieodpartej chęci uczestnictwa w kolejnych wyprawach polarnych.

- Ale można też popaść w uzależnienie od wypraw; że po powrocie do kraju człowiek nie potrafi sobie znaleźć miejsca w życiu codziennym. Zdarza się, że podczas wyprawy ktoś przewartościuje swoje życie i stwierdza, że wywraca wszystko do góry nogami i chce żyć przygodą, wyprawami. Nietrudno popaść w błędne koło. Dlatego najlepiej jest, kiedy umie się to wyważyć – chcieć i wracać do Arktyki, ale też wracać w pełni do życia codziennego – podkreślił Tomaszewski.

Polska Stacja Polarna Hornsund im. Stanisława Siedleckiego – zarządzana przez Instytut Geofizyki PAN – znajduje się nad zatoką Isbjørnhamna w fiordzie Hornsund. Jest to południowa część wyspy Spitsbergen, która należy do archipelagu Svalbard. Stacja prowadzi całoroczny monitoring środowiskowy i jest najdalej wysuniętą na północ stałą polską instytucją naukową.

Obecnie przebywają tam uczestnicy całorocznej, 48. Wyprawy Polarnej IGF PAN 2025/2026. (PAP)

Nauka w Polsce

akp/ zan/