Badania przeprowadził Maikel Zerdoner z Wageningen University & Research (WUR). Wyniki przedstawił w rozprawie doktorskiej poświęconej mechanizmom odporności truskawek i róż na grzyb Botrytis cinerea, wywołujący szarą pleśń.

Patogen należy do najważniejszych przyczyn chorób grzybowych tych roślin. Atakuje między innymi owoce i kwiaty, prowadząc do ich gnicia i powodując straty zarówno podczas uprawy, jak i po zbiorach.

Holenderski badacz próbował ustalić, dlaczego niektóre odmiany truskawek i róż wykazują większą naturalną odporność na zakażenie niż inne.

W tym celu opracował nowe metody automatycznej analizy obrazów, pozwalające mierzyć objawy choroby na roślinach. Dzięki nim możliwa stała się szybsza, dokładniejsza i bardziej obiektywna ocena stopnia porażenia przez grzyba.

Zastosowane narzędzia umożliwiły zidentyfikowanie regionów genomu związanych z odpornością na szarą pleśń. Dalsze analizy wykazały, że rośliny mniej podatne na zakażenie różnią się od pozostałych między innymi budową tkanek, składem chemicznym oraz aktywnością naturalnych mechanizmów obronnych.

Najważniejszym ustaleniem było potwierdzenie, że odporność na Botrytis cinerea ma złożone podłoże genetyczne. Nie odpowiada za nią jeden gen, lecz wiele genów, których współdziałanie wpływa na zdolność roślin do przeciwstawiania się patogenowi.

Według Uniwersytetu Wageningen wyniki mogą znaleźć zastosowanie w hodowli nowych odmian truskawek i róż. Pozwalają bowiem lepiej rozpoznawać cechy związane z odpornością i wykorzystywać je podczas selekcji roślin.

W dłuższej perspektywie może to ograniczyć straty powodowane przez choroby grzybowe oraz zmniejszyć zapotrzebowanie na chemiczne środki ochrony roślin.

Badania nie oznaczają jednak opracowania odmian całkowicie odpornych na szarą pleśń. Dostarczają hodowcom wiedzy i narzędzi, które mogą pomóc w dalszych pracach nad zwiększaniem odporności upraw.

Patryk Kulpok (PAP)

pmk/ bar/