Popularny lek na cukrzycę i otyłość może dawać korzyści również w innych chorobach
Popularny lek na cukrzycę typu 2 i otyłość, z grupy analogów GLP-1, zmniejsza o 40 proc. liczbę zaostrzeń astmy i o 21 proc. liczbę hospitalizacji pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową – wynika z najnowszych badań różnych zespołów naukowców.
-
W.Brytania/ Niepokojący wzrost zachorowań na cukrzycę typu 2 u dwudziestolatek
W Anglii, wśród kobiet młodych, nawet dwudziestoletnich, zwiększa się zachorowalność na cukrzycę typu 2 – alarmują na łamach „Lancet” specjaliści Imperial College London. Ostrzegają, że choroba ta w młodym wieku znacznie skraca tzw. oczekiwaną długość życia.
-
Jelitowy mikrobiom zmienia się lata przed cukrzycą
U osób, które za kilka lat zachorują na cukrzycę typu 2, pojawiają się zmiany w jelitowej mikrobiocie. To może być sposób na znajdowanie osób zagrożonych chorobą i odpowiednią prewencję.
-
Naukowcy: leki na cukrzycę i otyłość mogą pomagać w leczeniu chorób skóry
Agoniści receptora GLP-1 są skuteczne w leczeniu cukrzycy typu 2 i otyłości. Najnowsze badania wskazują, że mogą też pomagać w leczeniu wielu chorób skóry. Mają wpływ na zmniejszenie procesów zapalanych - ocenili naukowcy.
-
Gen związany z lubieniem cebuli może obniżać ryzyko nadciśnienia i cukrzycy typu 2
Wariant genetyczny sprzyjający upodobaniu do cebuli wiąże się z niższym ciśnieniem tętniczym krwi oraz mniejszym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2 - odkryli naukowcy z USA, Wlk. Brytanii i Australii.
-
Cukrzyca sprzyja utracie zębów i implantów
Osoby z cukrzycą typu 1, jak i typu 2 mają większe ryzyko chorób przyzębia oraz utraty zębów i implantów stomatologicznych. W przypadku cukrzycy typu 1 ryzyko to niweluje odpowiednia kontrola glikemii - wykazała szwedzka badaczka.
-
Badacze: ponad połowie przypadków cukrzycy typu 2 można zapobiec
Z pomocą diety, ruchu, niepalenia i utrzymywania prawidłowego wskaźnika masy ciała (BMI) można zapobiec ponad połowie przypadków cukrzycy typu 2 – wskazało szeroko zakrojone badanie. Ryzyko maleje nawet u osób obciążonych genetycznie.
-
Chirurg: 60 proc. chorych na cukrzycę umiera po utracie kończyny w ciągu 5 lat
Wśród osób po amputacji kończyny z powodu stopy cukrzycowej, aż 60 proc. umiera w ciągu pięciu lat – powiedział w rozmowie z PAP dr Przemysław Lipiński, prezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran (PTLR), wskazując na pilną potrzebę stworzenia w Polsce sieci wielospecjalistycznych ośrodków zajmujących się tą przypadłością.
-
Ekspert: dieta u pacjenta z cukrzycą musi być integralną częścią codzienności
Wykrycie cukrzycy dla wielu osób jest szokiem. Związana z tym konieczna zmiana diety i stylu życia nie musi jednak oznaczać wywrócenie całego życia do góry nogami – ocenił dietetyk kliniczny Baszar El-Helou z Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej w Warszawie.
-
Eksperci: przewidujemy dalszy szybki wzrost liczby chorych na cukrzycę
W Polsce przewidujemy dalszy szybki wzrost liczby chorych na cukrzycę – zaalarmował diabetolog prof. Grzegorz J. Dzida z UM w Lublinie. Powiedział, że co roku przybywa w naszym kraju kilkaset tysięcy nowych pacjentów z rozpoznaną cukrzycą.
Najpopularniejsze
-
"Pająkopodobny" koniec ogona żmii rogatej - ze strukturami niepodobnymi do niczego
-
Prof. Lichocka: Na liście Polaków nominowanych do Nobla z chemii brakuje Jana Czochralskiego
-
Tysiąc kości sprzed 240 mln lat. Miedary kryją największy na świecie zbiór szczątków tanystrofów
-
Na UKSW uroczysta inauguracja roku akademickiego z udziałem szefa MON
-
Eksperci: samotność w żałobie bywa dojmująca i długa
-
Naukowcy w „Science”: Europa zbyt często traci dobre pomysły między laboratorium a rynkiem
-
Holandia/ Archeolodzy odkryli ślady z czasów prehistorycznych pod kompleksem parlamentarnym w Hadze
-
Małpie wszczepiono wyhodowaną w laboratorium tkankę przysadki
-
Mózg ma centrum sterowania, które pomaga organizmowi reagować na zimno
-
Więcej snu REM i snu głębokiego wiąże się z niższym ryzykiem dziesiątek chorób
Proso pojawiło się w diecie mieszkańców ziem polskich wcześniej niż sądzono
Ślady spożywania prosa na terenie Polski pochodzą już z około 1600 r. p.n.e., czyli o ponad sto lat wcześniej, niż wskazywały wcześniejsze ustalenia. To odporne na suszę i szybko wegetujące zboże stopniowo włączali do diety przedstawiciele miejscowych społeczności z epoki brązu, a jego uprawa pozwoliła wykorzystywać rolniczo słabiej użytkowane dotąd tereny.
