Z danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wynika, że otyłość i nadwaga dotyczą ponad miliarda osób na świecie i należą do najpoważniejszych wyzwań zdrowia publicznego XXI wieku. Otyłość diagnozuje się najczęściej, gdy wskaźnik masy ciała (BMI) jest równy lub wyższy niż 30 kg/m.

Wiadomo, że towarzyszy jej większe ryzyko zaburzeń gospodarki lipidowej i węglowodanowej, przewlekłego stanu zapalnego w organizmie, a co za tym idzie chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy typu 2 i niektórych nowotworów.

Obecnie otyłość nie jest już traktowana wyłącznie jako konsekwencja nadmiernej podaży kalorii i niedostatecznej aktywności fizycznej, ale jako choroba, podkreślają w informacji prasowej eksperci fundacji Biocodex Microbiota Foundation, której misją jest szerzenie wiedzy o mikrobiocie człowieka i jej znaczeniu dla zdrowia, a także edukacja na temat odpowiedzialnego stosowania antybiotyków.

Współczesne badania pokazują, że w jej rozwoju udział biorą złożone procesy hormonalne, neuronalne i metaboliczne, które zależą zarówno od czynników środowiskowych, jak indywidualnej odpowiedzi organizmu, uwarunkowanej czynnikami genetycznymi, ale też biologicznymi. Wśród czynników biologicznych mających wpływ na rozwój otyłości naukowcy coraz częściej wymieniają mikrobiotę jelitową, która - jak wynika z badań - może modulować wydajność organizmu w pozyskiwaniu energii z diety, metabolizm kwasów żółciowych, funkcjonowanie osi jelito–mózg i regulację apetytu, a także procesy zapalne i hormonalne.

Innymi słowy bakterie zasiedlające nasze jelita mogą wpływać na naszą masę ciała poprzez regulację tego, jak organizm wykorzystuje energię z pożywienia, poprzez regulację procesów magazynowania tłuszczu, modulację przewlekłego stanu zapalnego, a nawet rytmów okołodobowych.

U osób z otyłością częściej obserwuje się zmniejszoną różnorodność mikrobiologiczną oraz zmiany w proporcjach dominujących typów bakterii, m.in. Firmicutes i Bacteroidetes. Zaburzenia te określane są jako dysbioza i mogą wpływać na metabolizm oraz magazynowanie energii.

Badacze zaznaczają zarazem, że nie wykazano istnienia jednej konkretnej bakterii lub grupy bakterii, która mogłaby jednoznacznie przewidywać rozwój otyłości lub skuteczność redukcji masy ciała u ludzi.

- W praktyce klinicznej obserwujemy, że pacjenci różnie reagują na te same interwencje dietetyczne. Coraz więcej danych wskazuje, że jednym z czynników wyjaśniających te różnice może być indywidualny profil mikrobioty jelitowej - skomentowała cytowana w informacji prasowej specjalistka w zakresie dietetyki klinicznej i mikrobioty jelitowej dr Anna Rychter, laureatka grantu fundacji Biocodex Microbiota Foundation.

Jak podkreśliła, obecnie trwają badania nad personalizacją terapii dietetycznej, która uwzględniałaby także mikrobiotę i dzięki temu zwiększałaby skuteczność leczenia otyłości.

- Oczywiście, zanim przejdziemy do wdrażania spersonalizowanych interwencji, potrzebujemy więcej badań wyjaśniających zależności i skuteczność takiego działania – zastrzegła specjalistka.

Jak podsumowała przedstawicielka Biocodex Microbiota Foundation dr Kinga Kazimierska-Gęca, interdyscyplinarne podejście – łączące dietetykę, mikrobiologię i medycynę kliniczną – jest kluczowe dla rozwoju nowoczesnych strategii terapeutycznych dla osób cierpiących na otyłość. (PAP)

jjj/ agt/